Yunus Temmuz başı yol sonu elinde çiçek bekler

Geçen hergün için kapıma çelenk gönder

Kahır bu adamı yere devirdi kulaklarım sağır

Hoş sesinle bana bağır, hafiflesin yüküm ağır

Gözüm ağladıkça gamzelerim gülmemekte

Ruhum yıpranmadıkça kalemim hareket etmemekte

Nefesle inşa ettiğim sözüm kulaklarına borçtur

Şeytan güvendiklerimi gömdü, Lan ne iştir

Ne olur üzme kendini, güneş habercisi geceler

Zorlasam da çıkmamakta ağızdan, o kolay heceler

Hiç bilmediğim bi yerde en çok bildiklerim değil

Onları silmek isteyenlere karşı muharebedeyim

Elim Bir kitaptır arkadaşım, muhabbeti yarım kalır.

Zaman sanığım olsa şimdi, idam ederim adı kalır

Senden korkum olmasa kurşun, kafama ellerim hediye alır

Anlaman zor ya neyse, ahım gider vahım kalır

Kötü insanları tanıma senesi, can çekişmekte adımın beş hanesi

Yaşamdan soğumanın çoktur bahanesi

Günden güne yırtılmakta kalbimin 12 perdesi

Korkutur cesaretimi iradesizlik zillesi



Bak dayandım olmadı, çek silahımı vur

Elime belime varmıyor affet

Bugünüme kusrum var

Dostum canımamı kastın var

Kim hekimse hakimim olsun

Tek duvara tek kafa depremim olsun

Sus yaralama şansın var

Sago kaç firara hakkın var



Benim gerçekliğimin ölümsüzlüğü yaşatmakta hüznümü

Kendimi kendime hediye ederek kutladım son doğum günümü

İnanmasanda geçer zaman, nöbet vaktin dolacak

Aslan sabrın tadıda acı da olsa, tatlıdır ya mevyan

Bakacağım tek yön ölüm

Doğru notayı izler gözüm

Rüzgara emanet sözüm, hasretlerle yandı gönlüm

Yalnızlığım kalbime zulüm, korkutmakta heran ölüm

ben bir pembe diziyim hergünüm bir ölüm

Dişlerimden gardiyanlar, hislerimden çağlayanlar

Kirlerimden bataklıklar, kemiklerimden korkuluklar

Parmaklarımdan sivri bıçaklar yaratıp

Savunup kalemi, sırrı açmak cinayettir

bir kilo altın sukunettir.

Toprakla aramdaki mesafe kadar hayat değil uzun

Adiler yoluma tuzak kursun, geri teper her efsun

Yunus un gözleri kara bulutlarla dolsun

yok elimde sabırdan öte bir kozu yunusun...



Yunus Özyavuz